1. Zapytaj, do czego odnosi się wartość procentowa
„65 % z recyklingu” może oznaczać udział we włóknie albo w gotowym produkcie, liczony wagowo. Torba z korpusem z filcu z recyklingu może mieć uchwyt, podszewkę lub naszywkę, które nie pochodzą z recyklingu. Poproś o to na piśmie, z podziałem na elementy.
2. Sprawdź certyfikat zakresu
Certyfikat zakresu w ramach Global Recycled Standard lub Recycled Claim Standard potwierdza, że wskazana firma i zakład mogą przetwarzać materiały certyfikowane w określonych kategoriach produktów i procesów. Sprawdź nazwę, adres, daty ważności i wymienione produkty. Numery certyfikatów można zweryfikować w jednostce, która je wydała.
3. Poproś o certyfikat transakcji
To dokument, który łączy materiał certyfikowany z konkretną dostawą, z partiami i wagami. Bez niego certyfikat fabryki pokazuje tylko, że mogła ona użyć materiału certyfikowanego, a nie że zrobiła to w Państwa zamówieniu. Zapytaj przed produkcją, bo certyfikatów nie zawsze da się wystawić po fakcie.
4. A jeśli certyfikatu nie ma?
Małe zakłady mogą przedstawić jedynie deklarację. To lepsze niż nic, ale nie jest niezależne. Powiedz o tym swojemu klientowi albo po prostu sprzedawaj produkt jako filc poliestrowy. Jasna, skromna deklaracja jest bezpieczniejsza niż mocna, której nie da się udowodnić.
5. Przechowuj dokumentację
Dyrektywa 2006/114/WE pozwala sądom żądać od reklamodawcy udowodnienia twierdzeń faktycznych, dlatego certyfikaty, skład z podziałem na elementy i własne obliczenia przechowuj tak długo, jak długo korzystasz z deklaracji. Przykładowe sformułowania znajdą Państwo na stronie zrównoważony rozwój i dowody.
